یادم هست اوایل روی کار آمدن دولت حسن روحانی، ظریف در توییتری که در پاسخ به سوال یکی از بستگان مقامی آمریکایی در رابطه به جمله تاریخی حذف اسراییل از نقشه روزگار احمدی نژاد پرسیده بود، گفت:« آنکس که می گفت اسراییل باید حذف شود رفته!»

آن روزها برای افرادی که جزیان موسوم به کارگزاران و سابقه حسن روحانی را می شناختند واضح بود که تیمی که روی کار آمده، کشور را از مسیری عبور خواهد داد که روزگاری منجر به توافق ننگین سعد آباد شده بود ولی خوب در آن حال و روزگار برای برخی هم این مسیله مشخص نبود.

مذاکرات هسته ای در ادامه مذاکرات دولت قبل پیگیری شد و مقاومتی که می رفت در ادامه آلماتی و بغداد نتیجه دهد، به ناگاه در پس توافق وین چهره ای دیگر نمایان ساخت و برجام پس از چند ماه تلاش تیم هسته ای ما حاصل شد. 

یادم هست آن روزها تنها دلخوشی ما و یا بهتر بگویم آخرین امید ما برای ضرر کمتر در توافق با 5+1 (بخوانید شیطان بزرگ) کمیسیون بررسی برجام مجلس بود که با موشکافی کامل توافق هسته ای به ایرادات جدی این توافق اشاره می کرد و افرادی هم همچون آقای شریعتمداری روزنامه کیهان دایم از ایرادات مستندی حرف می زدند که گاهی به بدبینی و گاهی هم به سیاسی کاری متهم می شدند.

برجام بر خلاف روال معمول کمیسیون ها تخصصی مجلس با هلی برن علی لاریجانی که به تیم معتمدان به دولت پیوسته بود، کمیسیون برجام  را با همان اتهام هایی که به منتقدان برجام زده می شد از گردونه خارج و سند سرنوشت ساز کشور در کمتر از 20 دقیقه تصویب و رسمی شد. ( از قصه دولتی ها برای دور زدن مجلس دیگر می گذرم که با پافشاری رهبری بر طی مسیر قانونی ناکام ماند)

داغ بر دل دوستداران انقلاب نشست و غم از دست دادن داشته هایی که با خون شهیدانمان امضا شده بود بر دل من سنگینی می کرد و احساس می کردم این سرنوشت در انتظار هر آنچه فردا بدست بیاوریم خواهد بود. حال آنکه آنروز ها روی پروژه ای کار می کردم که کمتر از انرژی اتمی برای کشور نبود و البته احساسم هم اشتباه نبود چرا که چندی بعد هم از آنجا لغو قرارداد شدم و پروژه ابتر ماند... بگذریم

رهبر معظم انقلاب و این امید مستضعفان، چند ماده ای را به برجام الصاق کردند که نشان از رفتار اشتباه و شتابزده مجلس داشت. بازخوانی این مواد در نوع خود می تواند گره از فضای گرد و خاکی و غبار آلوده فتنه گران دولت را که در حال خالی کردن شانه از زیر بار این توافق بد هستند خواهد گشود. (اینجا بخوانید) هم آنجا که بیشترین توضیحات رهبر ما بر بی اعتمادی نسبت به آمریکا و بدعهدی خصم ماست و البته کسی گوش نکرد.

نمیدانم چرا این روز ها به یاد جریان حکمیت می افتم. جریانی که خوارج به امیرالمونین (ع) تحمیل کردند و چون خدعه معاویه آشکار شد امام علی (ع) را مقصر اصلی معرفی و حکم به عذرخواهی وی داده و چون استدلال محکم امیرالمونین (ع) را دیدند تکفیرش کردند.  

البته نه این حضرات خوارج اند و نه امت مسلمان اجازه چنین غلطی را به آنها خواهد داد ولی عبرت تاریخ می تواند ما را برای حوادث آینده بیمه کند که جریان ساده لوح همیشه روالش همین است آنجا که ساده لوحی و حماقتش آشکار شود انگشت اتهام را به سوی افراد بصیر نشانه رفته و خودش شانه خالی خواهد کرد. اگر قدرت داشته باشد برای تبرئه خود اقدام به حذف افراد بصیر می کند و اگر نداشته باشد فتنه بر پا خواهد کرد. از این نیز بگذریم!

یادم هست در کشاکش تولید مجسمه هایی که از ظریف و صالحی و ... می ساختند فضا پر بود از قیاس هایی که صنعت ملی شدن نفت ایران را از گور بیرون می کشید و ظریف را جای مصدق می نشاند و حکما صالحی هم جای فاطمی ها! این روزها مشخص شد که قیاس همچین مع الفارغ هم نبوده که همان طور که اعتماد مصدق به آمریکایی ها زحمات کاشانی ها و مردم رنج کشیده ایران را بر باد داد و با سقوط مصدق صنعت نفت ایران را در قرارداد کنسرسیوم رسما به آمریکا و چند کشور دیگر واگذار کرد اعتماد تیم شیخ حسن روحانی به آمریکا نیز زحمات ملت رنج کشیده و خون داده ایران اسلامی را بر باد داد و صنعت هسته ای را متوقف و به عقب راند. تحریم هایی که در بوق و کرنا رفع شدنش اعلام می شد حالا در قالب برجام به اهرم فشاری جدید برای کشور تبدیل شده است.

ظریف در جلسه کمیسیون مجلس می گوید اشتباه کردم به جان کری اعتماد کردم و بعد توسط عناصری مجلسیشان، درز این صحبتش را تکذیب می کند و بعد هم که با برملا شدن نوار ضبط شده جلسه گندش در میآید می گویند گزینشی نقل قول کرده اند!

توصیه می کنم به شما جناب ظریف، استاد فیس بوک و توییتر و پست بازی، این روزها بیا و هشتک غلط کردم را را بینداز نه به خاطر جبران خسارتی که به کشور زده اید که آن قابل جبران نیست بلکه تا هشتکت عبرتی شود برای همه آن ساده لوحانی که به دشمن خود اعتماد می کنند. دشمنی که شیطان در مقابلش اصغر است و صفت شیطان اکبر را با خود یدک می کشد و باز امثال علی لاریجانی ها نیز به آن بپیوندند تا یاد بگیرند اعتماد بی جا به کسی که معتمدش جان کری است حاصلی به بار می آورد که از تلخی همه از پذیرشش سر باز خواهند زد.

# غلط کردم