سریال ماندگار امام علی (ع) و البته سایر سریال های این کارگردان ارزشمند ایران اسلامی جناب میرباقری پر است از جملاتی که هر کدام نه تنها در خاطر تک تک مردم این سرزمین نشسته بلکه بخشی از تاریخ هنر هفتم این مملکت را تشکیل می دهد!

جمله تیتر این مختصر نوشته بر می گردد به سکانسی که محمد بن ابی بکر در حمایت از امیر امومنین (ع) و جلوگیری از فتنه اصحاب جمل به درب خانه زبیر سیف الاسلام رفت و آنجا که با درب بسته پسر زبیر مواجه شد در جواب چه می خواهی زبیر گفت" آمده ام ببینم سیف الاسلام اسلام نهاده سیف به کجا می برد"...

نقل این سکانس تنها برای مطلع ورودم به بحثی تلخ اما حال این روز های دولت است که البته با گفته بالا تنها یک اشتراک و آن هم لفظی(!) دارد و آن سیف است...

جناب حضرت آقای سیف(!) رییس محترم بانک مرکزی که گویی بر خلاف فامیل مبارک برندگی دشمن شکن ندارد بلکه صحبت های روز گذشته ایشان در شورای سیاست خارجه آمریکا همچون گیوتینی بر پیگره وعده های برجامی دولت راستگویان(!) خورد و قبل از پاره کردن توافق توسط ترامپ های دیوانه، توافق را تبدیل به کاغذ پاره نمود.

در باب سفر و در قدم دوم اظهارات سیف و سیف های دولتی چند نکته ای قابل تامل است:

1. سفر آقای سیف به آمریکا گرچه در قالب سفر به کنفرانس صندوق بین المللی پول بود اما متاسفانه باز هم دیدار های رسمی با مقامات آمریکایی و شرکت در شورای روابط خارجی آمریکا در برنامه های مقامات دولتی گنجانده شده تا بیش از پیش وجهه ایران را در چشم دوستداران انقلاب اسلامی و دلخونان سیاست های استکباری مقابل این دشمن قدار سیاه کنند.

دوستان دولتی خوب است توضیح دهند با چه توجیحی رییس بانک مرگزی ایران برای توضیح دررابطه با اقتصاد این مملکت به شورای روابط خارجی آمریکا می رود؟ آیا جز این است که هدف دشمن شناسایی بیش از پیش نقاط ضعف و قدرت اقتصادی ایران جهت ضربه بیشتر است که البته با تخلیه اطلاعاتی حاشیه های این نشست ها حاصل می گردد؟

در ثانی شان ملت ما آنقدر نازل گردیده که رییس بانک مرکزی ایران جهت مذاکره (بخوانید التماس) به این شورا می رود تا مگر فرجی برای وعده های پوچ دولت گردد. در واقع دولت حاضر می شود عزت ملی را فدای حفظ وجهه خود کند.

از دیگر کار های نا به جای حضرت سیف دیدار با رییس خزانه داری آمریکا است که گر چه دولت خبری مبنی بر انجام این دیدار را با مهندسی کامل درز نداد اما دشمنان ما کاملا به پوشش آن پرداختند و با آب و تاب آن را پوشش دادند.

جدای از این سفر نا به جا و دیدار های عجیب و غریب آن سخنگوی کاخ سفید در واکنش به اظهارات سیف جواب های مستکبرانه گذشته خود را به این مضمون تکرار کردند که ما اجازه دسترسی ایران به دلار را نمیدهیم!

بنده سریعا یاد آن جمله معروف جک استراو در جواب به آقای خرازی و زیر امور خارجه اصلاحات افتادم که در جواب حفظ 10 سانتریفیوژ جهت حفظ وجهه ملی (بخوانید عوام فریبی ملت ایران) گفته بود ما حتی اجازه داشتن یک سانتریفیوژ را به شما نمی دهیم!

از این مسایل تلخ باید گذشت و اما

حضرت سیف در این سخنرانی و ایضا در مصاحبه با بلومبرگ اذعان کردند که برجام تقریبا هیچ(!) درستاوردی در حوزه اقتصادی برای ایران نداشته است!!! از این جمله معروف است که فردا اگر از ایشان در داخل بپرسند که خوب برجام که دستاورد اقتصادی نداشته برای چه انجام شده حتما می فرماید من نگفتم هیچ دستاوردی نداشته بلکه می گویم تقریبا هیچ(!) و به این طریق صحبت های سایر عوامل دولتی را توجیه خواهد کرد!

و باز صد البته میدان را برای ادامه سخن پراکنی های حضرات دولتی در وصف سایر دستاورد های برجام(!)، همچون طلوع خورشیدی به نام برجام(!) فراخ کرده اند که اگر کسی هم انتقاد کرد بگویند برجام دستاوردی های کثیری در سایر حوزه ها داشته است که البته این حرف نیز دیگر حنای رنگ باخته ای برای مردم شریف ایران است.

سخن کوتاه باید کرد و در انتها سخن حضرت میرباقری را تصحیح می کنم و می گویم:

سیف الاسلام اسلام وسیف بر زمین گذاشته به کجا می دود!